Η αστυφιλία δεν είναι απλώς μια μετακίνηση ανθρώπων από τα χωριά προς τις πόλεις. Είναι μια αργή απώλεια ζωής, παράδοσης και ταυτότητας.
Χωριά που κάποτε έσφυζαν από ζωή σήμερα βλέπουν τους νέους να φεύγουν, τα σπίτια να κλείνουν, τα σχολεία να λιγοστεύουν και τις κοινότητες να γερνούν.
Αλλά ας αναρωτηθούμε: Πώς μπορεί ένας νέος άνθρωπος να παραμείνει στο χωριό του όταν δυσκολεύεται να βρει εργασία, προσιτή κατοικία, επαρκείς υπηρεσίες και πραγματικές προοπτικές;
Δεν αρκεί να μιλάμε για ανάπτυξη της υπαίθρου σε εκδηλώσεις και προεκλογικές εξαγγελίες. Χρειάζονται έργα, κίνητρα και ουσιαστική στήριξη.
Γιατί τα χωριά μας δεν πρέπει να γίνουν απλώς όμορφοι προορισμοί για εκδρομές και Σαββατοκύριακα. Πρέπει να παραμείνουν τόποι όπου οι άνθρωποι μπορούν να ζουν, να δημιουργούν οικογένειες και να ονειρεύονται.
Αν χαθούν τα χωριά μας, δεν χάνουμε μόνο σπίτια. Χάνουμε ένα κομμάτι της ψυχής μας!
Εσείς τι πιστεύετε; Μπορούμε ακόμη να κρατήσουμε ζωντανή την ύπαιθρο της Λεμεσού;
*Τού Πανίκου Χειμώνα
MA Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές
M:+357 99622932 CY
+44 7730 717 977 UK
+371 28 310 782 LT