Οριστική εξέλιξη λαμβάνει η υπόθεση των προστίμων στον Παγκύπριο Οργανισμό Αγελαδοτρόφων (ΠΟΑ), καθώς το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε την έφεση κατά της απόφασης που επικύρωσε κυρώσεις ύψους €2,1 εκατ. για παραβάσεις του δικαίου του ανταγωνισμού.

Η απόφαση του ΑΣΔ επιβεβαιώνει πλήρως την κρίση του Διοικητικού Δικαστηρίου, το οποίο είχε απορρίψει την αρχική προσφυγή του ΠΟΑ κατά της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού (ΕΠΑ), διατηρώντας σε ισχύ τα διοικητικά πρόστιμα που είχαν επιβληθεί.

Τα πρόστιμα αφορούν συγκεκριμένες πρακτικές που σχετίζονται με τη λειτουργία της αγοράς νωπού αγελαδινού γάλακτος. Συγκεκριμένα, επιβλήθηκε ποσό €600.000 για συμβάσεις αποκλειστικής διάθεσης με προκαθορισμένους όρους τιμολόγησης, επιπλέον €600.000 για ρήτρες αποκλειστικότητας και μη ανταγωνισμού, €100.000 για το μέτρο «Ομαλής Παραγωγής Γάλακτος» και €800.000 για καθορισμό υπερβολικών και αθέμιτων τιμών.

Ο ΠΟΑ, μέσω της έφεσής του, προέβαλε σειρά επιχειρημάτων, μεταξύ των οποίων και ισχυρισμούς περί προκατάληψης της Προέδρου της ΕΠΑ, επικαλούμενος δημοσιεύματα. Το ΑΣΔ, ωστόσο, υιοθέτησε την κρίση του Διοικητικού Δικαστηρίου, επισημαίνοντας ότι η σχετική επιχειρηματολογία βασίζεται σε υποκειμενική ερμηνεία.

Παράλληλα, απορρίφθηκε και ο ισχυρισμός ότι η ΕΠΑ λειτουργεί «ως εξεταστή, κατήγορου και δικαστή-κριτή», με το Δικαστήριο να ξεκαθαρίζει ότι: «ο έλεγχος του Δικαστηρίου ειδικά στα πλαίσια της εξέτασης της ύπαρξης ή μη δέουσας έρευνας, επαρκούς αιτιολογίας και απουσίας πλάνης δεν μπορεί να θεωρηθεί ‘περιορισμένος’»

Σε ό,τι αφορά τη νομική φύση του ΠΟΑ, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι το καθεστώς του ως οργάνωσης παραγωγών δεν τον απαλλάσσει από την υποχρέωση συμμόρφωσης με το δίκαιο του ανταγωνισμού. Όπως επισημαίνεται, οι πρακτικές που εφαρμόστηκαν δεν προέκυπταν από κρατική επιβολή, αλλά αποτελούσαν αυτόνομες επιχειρηματικές επιλογές.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι, ενώ υπήρχε δυνατότητα διάθεσης μέρους της παραγωγής (έως 15%) σε άλλους αποδέκτες, ο ΠΟΑ επέλεξε να επιβάλλει όρους πλήρους αποκλειστικής διάθεσης, περιορίζοντας ουσιαστικά τον ανταγωνισμό σε μια ήδη ρυθμιζόμενη αγορά.

Το Δικαστήριο έλαβε επίσης υπόψη ότι οι συμβάσεις ήταν αορίστου διάρκειας, περιλάμβαναν απαγορεύσεις μεταβίβασης ποσοστώσεων και συνοδεύονταν από αυστηρές κυρώσεις για τα μέλη που δεν συμμορφώνονταν.

Σε σχέση με το ύψος των προστίμων, το ΑΣΔ έκρινε ότι οι παραβάσεις είχαν συνεχιζόμενο χαρακτήρα, στοιχείο που λήφθηκε υπόψη ως επιβαρυντικός παράγοντας. Ο ισχυρισμός του ΠΟΑ ότι αυτό ήταν "ανεπίτρεπτο και αναιτιολόγητο" δεν έγινε αποδεκτός.

Αντίθετα, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπάρχει επαρκής τεκμηρίωση για την επιβολή της ποινής, σημειώνοντας ότι ο ΠΟΑ δεν απέδειξε σε κανένα στάδιο ότι οι επίμαχες πρακτικές είχαν τερματιστεί.

Καταλήγοντας, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση του ΠΟΑ και επιδίκασε έξοδα ύψους €4.000 υπέρ της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού.