Απορριπτική ήταν η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στο αίτημα του εν αργία Μητροπολίτη Τυχικού για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, στο πλαίσιο της δικαστικής του προσπάθειας να αμφισβητήσει την απόφαση της Ιεράς Συνόδου που τον έθεσε σε επ’ αόριστον αργία.

Η υπόθεση εντάσσεται στη συνεχιζόμενη νομική διαμάχη του εν αργία Μητροπολίτη με την Εκκλησία της Κύπρου, μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου, ημερομηνίας 8 Ιανουαρίου 2026, με την οποία του επιβλήθηκε η ποινή της επ’ αόριστον αργίας.

Στο αρχικό του διάβημα, ο αιτητής επιδίωξε να εξασφαλίσει άδεια για καταχώριση αίτησης ακύρωσης της εν λόγω απόφασης, μέσω εντάλματος certiorari, ενώ ταυτόχρονα ζήτησε την έκδοση εντάλματος mandamus, ώστε να υποχρεωθεί η Ιερά Σύνοδος να του παραχωρήσει τα έγγραφα στα οποία φέρεται να βασίστηκε η απόφαση.

Παράλληλα, επιχείρησε να εξασφαλίσει και ένταλμα prohibition, με στόχο να «παγώσει» οποιαδήποτε διαδικασία για την πλήρωση της θέσης Μητροπολίτη Πάφου, καθώς και κάθε σχετική συνεδρία της Ιεράς Συνόδου που τον αφορά, μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας.

Σε δεύτερο χρόνο, επανήλθε με νέο αίτημα, ζητώντας την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προκειμένου – όπως υποστήριξε – να ενημερωθεί το Δικαστήριο για νεότερα δεδομένα. Συγκεκριμένα, επικαλέστηκε την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ημερομηνίας 12 Μαρτίου 2026, με την οποία απορρίφθηκε η Εκκλητή Προσφυγή που είχε υποβάλει κατά της επιβολής της αργίας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο, ωστόσο, έκρινε ότι η προσθήκη αυτών των στοιχείων δεν είναι κρίσιμη για την εξέταση της αίτησης. Όπως επισημαίνεται, δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος που να επηρεάζει την πορεία της διαδικασίας.

Παράλληλα, το Δικαστήριο σημειώνει ότι τα νέα δεδομένα που επιχειρείται να εισαχθούν αφορούν γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την έκδοση της απόφασης της Ιεράς Συνόδου και δεν συνδέονται ουσιαστικά με το αντικείμενο της αίτησης για εξασφάλιση άδειας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα ζητήματα που εγείρονται από την πλευρά του αιτητή αναφορικά με την εγκυρότητα της απόφασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όπως η έλλειψη αιτιολογίας, η διαδικαστική ατέλεια και η παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης.

Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο ξεκαθαρίζει τα όρια της διαδικασίας, τονίζοντας ότι:

"Προφανώς, το αποτέλεσμα της ως άνω Εκκλήτου Προσφυγής στην οποία γίνεται αναφορά, τα παράπονα και οι αιτιάσεις του Αιτητή σε σχέση με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και την ορθότητα της απόφασης που εκδόθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 12.03.2026, πέραν των ζητημάτων δικαιοδοσίας που πιθανώς να εγείρονται για την συζήτηση τους ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης και πραγμάτευσης στο πλαίσιο της διαδικασίας εξασφάλισης της αιτούμενης άδειας, το εύρος και το αντικείμενο της οποίας είναι εκ των προτέρων αυστηρά προκαθορισμένο, έχοντας ως ουσιαστικό αντικείμενο, την προγενέστερη απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου ημερομηνίας 08.01.2026"

Στο ίδιο πλαίσιο, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η εισαγωγή γεγονότων που προέκυψαν μεταγενέστερα δεν συμβάλλει ουσιαστικά στην εξέταση της αίτησης: "δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικής ενασχόλησης στο πλαίσιο των αυστηρών γραμμών στις οποίες κινείται και οριοθετείτε η προνομιακή δικαιοδοσία του Ανώτατου Δικαστηρίου"

Καταλήγοντας, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, κρίνοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αποδοχή του.