Σοβαρή υπόθεση εκμετάλλευσης ευάλωτης εγκύου γυναίκας από το Καμερούν, με στόχο την παράνομη απόκτηση κυπριακής υπηκοότητας για το παιδί της, έθεσε στο μικροσκόπιο το Εφετείο, το οποίο απέρριψε έφεση καταδικασθέντος και επικύρωσε ποινή πενταετούς φυλάκισης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Φιλελεύθερος, ο κατηγορούμενος είχε στήσει οργανωμένο σχέδιο ψευδούς δήλωσης πατρότητας, παρουσιάζοντας βρέφος ως τέκνο Κύπριου πολίτη, με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση υπηκοότητας και δικαιώματος μόνιμης παραμονής στη Δημοκρατία.

Μετά την καταδίκη του από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας, ο κατηγορούμενος προσέφυγε στο Εφετείο, ζητώντας μείωση της ποινής, επικαλούμενος ηπιότερη τιμωρία του προσώπου που εμφανίστηκε ως πατέρας του παιδιού. Το Εφετείο απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η πρωτόδικη απόφαση ήταν πλήρως αιτιολογημένη και δεν συνέτρεχε κανένας λόγος επιείκειας.

Όπως προέκυψε από τα γεγονότα της υπόθεσης, η μητέρα του παιδιού, αιτήτρια πολιτικού ασύλου και σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, γνώρισε τον εφεσείοντα ενώ αναζητούσε στέγη. Εκείνος, εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη κατάστασή της, της πρότεινε «λύση», υποσχόμενος βοήθεια με αντάλλαγμα να δηλωθεί τρίτο πρόσωπο ως πατέρας του παιδιού, ώστε αυτό να αποκτήσει κυπριακή υπηκοότητα.

Στη συνέχεια, ο εφεσείων προσέγγισε άτομο με οικονομικά προβλήματα και του πρότεινε, έναντι αμοιβής, να εμφανιστεί ως πατέρας του βρέφους. Μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών, εκδόθηκε πιστοποιητικό γέννησης στο οποίο το παιδί έφερε το επώνυμο του συνεργού και καταγραφόταν ψευδώς ως βιολογικό του τέκνο.

Αργότερα, ο δηλωθείς πατέρας παρουσιάστηκε ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και παραχώρησε πλήρη κηδεμονία του παιδιού στη μητέρα. Από την παράνομη αυτή δράση, ο εφεσείων απέσπασε συνολικά 3.200 ευρώ από την άνεργη μητέρα, εκ των οποίων 600 ευρώ κατέληξαν στον συνεργό του.

Το Εφετείο υπογράμμισε ότι η υπόθεση άπτεται κρίσιμων ζητημάτων, όπως η καταστρατήγηση της κυπριακής ιθαγένειας και η σοβαρή προσβολή του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή, επισημαίνοντας ότι το οικονομικό όφελος δεν μπορεί να εξετάζεται απομονωμένα, αλλά σε συνάρτηση με τις συνθήκες και το πρόσωπο από το οποίο προήλθε.

Σε ό,τι αφορά τη διαφοροποίηση των ποινών, το Δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι ο εφεσείων ήταν ο εμπνευστής και ο βασικός ενορχηστρωτής του σχεδίου, ενώ ο συνεργός του λειτούργησε ως υποκινούμενος, αποκομίζοντας σαφώς μικρότερο όφελος και διαθέτοντας λευκό ποινικό μητρώο. Αντίθετα, ο καταδικασθείς είχε βεβαρημένο ποινικό παρελθόν, που περιλάμβανε και υποθέσεις σοβαρών αδικημάτων.